Połowa zawodników poniżej 25 000 dolarów: co dekada ujawnionych zarobków UFC naprawdę pokazała

Wynagrodzenia zawodników to spór, który nigdy się nie kończy, i nie kończy się z konkretnego powodu: liczby zniknęły w ciemności. Przez mniej więcej dekadę stanowe komisje sportowe ujawniały, ile zawodnicy zarabiali za walkę, dziennikarze pobierali zestawienia, a kibice mogli zobaczyć listę płac stojącą za galami pay-per-view. Potem, około 2018 roku, główne kanały ujawniania danych wyschły. Nevada przestała publikować dane, większość gal UFC przeniosła się do Apex w Nevadzie, a "ile zarabiają zawodnicy" stało się gatunkiem szacunków.

Tamta era ujawnień zostawiła jednak ślad w dokumentach. Ponownie zdigitalizowaliśmy 92 archiwalne raporty płacowe z wydarzeń z lat 2008-2026, ujawnione przez komisje sportowe i relacjonowane na bieżąco przez serwisy takie jak ESPN i MMA Junkie: ponad 1000 indywidualnych wypłat. Standardowe zastrzeżenie, takie samo, jakie każdy raport płacowy zawierał w tamtym czasie: ujawnione liczby nie obejmują punktów pay-per-view, uznaniowych bonusów z "szatni" ani pieniędzy od sponsorów. To są dolne granice, a nie sumy całkowite. Ale dolne granice mówią wiele.

Mediana wypłaty w UFC przez dekadę ledwo drgnęła

Ujawniona mediana, według roku, z naszych ponownie zdigitalizowanych raportów:

Od 2008 do 2017 roku mediana ujawnionej wypłaty UFC oscylowała w okolicach dwudziestu kilku tysięcy, a w większości badanych lat mniej więcej połowa zawodników na gali zarabiała mniej niż 25 000 dolarów przed podatkami, kosztami obozu treningowego i prowizją menadżera. Nie był to okres odbudowy dla tego biznesu. To ten sam czas, w którym UFC zostało sprzedane za 4 miliardy dolarów.

Lata po 2018 roku wyglądają lepiej w naszej tabeli (mediany od 48 000 do 58 500 dolarów w latach 2019-2022) i częściowo jest to rzeczywisty wzrost. Należy jednak zachować ostrożność: gdy regularne ujawnianie danych się skończyło, listy płac, które nadal się pojawiały, były skrzywione w stronę większych gal w stanach i krajach, które nadal ujawniają dane. Gdy raportowane są tylko największe zarobki, średnia na papierze rośnie.

Gala 71 do 1

Ujawnione wynagrodzenia nie były rozłożone jak lista płac. Były rozłożone jak loteria z jednym zwycięzcą. Na UFC 207 w grudniu 2016 roku Ronda Rousey uzyskała ujawnioną wypłatę za udział w walce w wysokości 3 000 000 dolarów, dorównując rekordowi ustanowionemu wcześniej w tym roku przez Conora McGregora. Mediana ujawnionej wypłaty na tej samej gali wynosiła 42 500 dolarów. To przerwa 71 do 1 między szczytem karty a jej środkiem, i nie było to nic niezwykłego: UFC 246 (McGregor znowu, 3 000 000 dolarów) osiągnęło wynik 56 do 1, UFC 200 - 46 do 1.

Nikt nie ma pretensji do gwiazdy o jej pieniądze; Rousey i McGregor sprzedawali te gale. Chodzi o to, co kształt krzywej robił wszystkim pozostałym. W sporcie bez płacy minimalnej wartej swej nazwy i bez związku zawodników, co-main event na gali w telewizji ogólnodostępnej mógł przynosić 16 000 dolarów, tyle ile ujawnił Nate Diaz za swój slot co-main eventu na UFC on Fox 13 w grudniu 2014 roku. Czternaście miesięcy później był największą gwiazdą w sporcie. System tego nie zbudował; zbudowało to telefoniczne wezwanie na krótki wyprzedzenie.

Minimalna stawka sponsorska 2500 dolarów

Kolejna liczba warta przypomnienia to to, co umowa z Reebok zrobiła z przychodami ze sponsoringu, gdy weszła w życie w 2015 roku. Przed umową na jednolite stroje zawodnicy sprzedawali własne miejsce na banerach i spodenkach; po niej sponsoring stał się zryczałtowanym świadczeniem podzielonym na progi. W naszych ponownie zdigitalizowanych raportach wypłat Reebok, wejściowy próg wynosił 2 500 dolarów za walkę, mediana wypłaty wśród 118 odnotowanych czeków wynosiła 5 000 dolarów, a na UFC 191 dokładnie 7 z 22 zawodników na gali przekroczyło próg 5 000 dolarów. Wielu zawodników zgłaszało utratę pięciocyfrowych przychodów ze sponsoringu z dnia na dzień. Progi wzrosły nieznacznie w ramach późniejszej umowy z Venum, ale struktura - wynagrodzenie powiązane ze stażem, a nie wartością rynkową - nigdy nie wróciła do poprzedniego stanu.

2026: zestawienia nadal istnieją, gdy miejsce na to pozwala

Oto część, która dowodzi, że ciemność jest wyborem. W maju 2026 roku MVP MMA Jake'a Paula przeprowadziło swoją pierwszą galę na Netflix w Kalifornii, a ponieważ obiekt znajdował się w Kalifornii, California State Athletic Commission ujawniła minimalne wynagrodzenie każdego zawodnika na karcie po staremu. Ronda Rousey znalazła się na szczycie zestawienia z kwotą 2 200 000 dolarów za 17-sekundowy armbar na Ginie Carano, co daje około 129 000 dolarów za sekundę czasu spędzonego w klatce. Francis Ngannou otrzymał minimum 1 500 000 dolarów, Carano 1 050 000 dolarów, Nate Diaz 500 000 dolarów, Mike Perry 400 000 dolarów. Na drugim końcu tego samego zestawienia sześciu zawodników zarobiło 40 000 dolarów.

Mediana ujawnionego wynagrodzenia na tej gali wynosiła 55 000 dolarów, co oznacza lukę między szczytem a medianą na poziomie 40 do 1. Całą dekadę po tym, jak Rousey headlinowała galę 71 do 1 na UFC 207, wróciła na szczyt listy ujawnień z tą samą krzywą pod sobą. A jej własne słowa w tym roku dały nam rzadką możliwość kalibracji tego, czego ujawnienia nie obejmują: jej ujawniona wypłata z UFC 207 wynosiła 3 000 000 dolarów, a ona sama powiedziała później, że rzeczywista kwota za tę walkę wynosiła 5 milionów. Zestawienie to dolna granica; dolna granica stanowiła 60 procent prawdy.

Kanał ujawnień nie umarł więc śmiercią naturalną. California nadal publikuje. Różnica polega na tym, że gale UFC przestały odbywać się tam, gdzie zestawienia są publiczne, podczas gdy debiutująca organizacja na Netflix weszła do Kalifornii i liczby pojawiły się w ciągu jednego dnia, tak jak to bywało co drugi weekend.

Dlaczego ciemność ma znaczenie

Dokumenty sądowe w sprawie antytrustowej przeciwko UFC wskazują, że udział zawodników w przychodach UFC wynosił w latach objętych sprawą od około 16 do 20 procent, w porównaniu z około 50 procentami przypadającymi na zawodników w głównych północnoamerykańskich ligach sportowych. Te dwa fakty - płaska ujawniona mediana i udział w przychodach - to ten sam fakt widziany z dwóch stron.

Ujawnianie danych nie naprawiło żadnego z tych problemów. Ale umożliwiło prowadzenie dyskusji. Kibic w 2015 roku mógł porównać wypłatę mistrza z wypłatą debiutanta, mógł zobaczyć, że co-main event zarobił 16 000 dolarów, mógł sprawdzić twierdzenie "zawodnicy nigdy nie zarabiali więcej" na podstawie publicznego zestawienia. Kibic w 2026 roku w większości tego nie może. Transparentność była jedyną rzeczą dotyczącą wynagrodzeń zawodników, która nic nie kosztowała organizatorów, i to ona zniknęła pierwsza.

Będziemy nadal ponownie digitalizować archiwum; pełny zestaw danych o ujawnionych wynagrodzeniach to praca w toku, a do przebadania pozostało jeszcze około 290 raportów płacowych. Jeśli liczby kiedykolwiek wyjdą z ciemności, będziemy gotowi do porównania.