UFC Sacramento wyniki: Rodrigues przetrwał, de Ridder wybuchł

Dziesięć zakończeń przed czasem w trzynastu walkach. Tak wygląda gala Fight Night, kiedy wszystko się układa, a UFC Sacramento ułożyło się dla wszystkich poza dwoma mężczyznami z walki wieczoru, którzy stoczyli 25 minut tak brzydkich i tak dobrych, że sędziowie potrzebowali wszystkich pięciu rund, żeby to rozstrzygnąć.

Gregory Rodrigues pokonał Anthony'ego Hernandeza 49-46, 48-47, 48-47 w Golden 1 Center. Posłał Hernandeza na deski trzy razy. Trafił 174 ciosami znaczącymi wobec 90. A dwóch z trzech sędziów i tak dało mu wygraną różnicą jednej rundy, do czego wrócę w osobnym tekście, bo zasługuje to na własny wywód, a nie na punkt w wyliczance.

Liczbą, która tłumaczy tę walkę, jest 3 z 29. To Hernandez i jego obalenia. Jest najlepszym zapaśnikiem w pierwszej dziesiątce wagi 185 funtów i podchodził 29 razy, kończąc trzy podejścia, a potem spędził 10:40 czasu kontroli, próbując wykorzystać te trzy, podczas gdy Rodrigues wstawał i go trafiał.

Przejdźmy do reszty karty

Zdjęcie: ReinierdeRidder / CC BY-SA 4.0

Reinier de Ridder naprawił swoją karierę w cztery minuty i jedną sekundę. Przyszedł na sobotę po dwóch porażkach z rzędu, zatrzymany przez Brendana Allena w październiku i wypunktowany przez Caio Borralho w marcu, a odczyt po Borralho był taki, że waga średnia rozgryzła ten problem. Więc przeniósł się do wagi półciężkiej, położył Romana Dolidze na parterze i trafił go 68 razy w parterze. De Ridder trafił 71 z 83 ciosów znaczących. Dolidze trafił jednym. To nie literówka i nie zaokrąglenie małej liczby, to cały dorobek ofensywny człowieka sklasyfikowanego na 15. miejscu w wadze średniej: jeden cios, z czterech prób, w walce, którą miał wszelkie powody spodziewać się wygrać. De Ridder ma bilans 22-4 i nie dostał za to bonusu.

Vitor Petrino ma cztery wygrane z rzędu i nikt tego nie zauważył. Ważył 205 funtów i przegrywał (poddanie od Anthony'ego Smitha, nokaut od Dustina Jacoby'ego, jedno po drugim, w 2024), potem przeszedł do wagi ciężkiej i pokonał Austena Lane'a, Thomasa Petersena, Stevena Asplunda, a teraz Serghei Spivaca, szóstego wagi ciężkiej, jednogłośną decyzją na wszystkich trzech kartach. Petrino jest niesklasyfikowany. Petrino ma 28 lat. Ktoś w matchmakingu powinien się wstydzić, że dopiero miejsce w co-main na gali Fight Night dało tej serii sklasyfikowanego rywala.

MarQuel Mederos znokautował Masona Jonesa, a rynek tego nie widział. Jones zamknął się w okolicach -370. Mederos, przy +305, skończył go w drugiej rundzie na 2:07 i zgarnął czek za Performance of the Night. Ma teraz 12-1-1 i jest niepokonany w UFC z bilansem 4-0-1, a cztery dni temu napisałem tekst o tym, jak Jones po cichu robi 3-0 w swoim drugim okresie w UFC. Tyle z tego cichego.

Anthony Wint wygrał dwie walki w UFC w jedenaście dni. Zatrzymał Matta Adamsa 11 sierpnia i poddał Terrance'a Chatmana w sobotę na 4:29 pierwszej rundy. Ma 8-0 jako zawodowiec. Cokolwiek UFC mu za taki obrót spraw płaci, to za mało, i chętnie zobaczyłbym wersję z rozpiską.

Carli Judice ma cztery z rzędu. Skończyła Jeislę Chaves w 99 sekund, zgarniając drugi bonus za Performance of the Night. Jej ostatnia porażka to decyzja niejednogłośna z czerwca 2024 i od tamtej pory nie przegrała.

Chris Padilla wciąż jest niepokonany w UFC. Poddał Nasrata Haqparasta na sekundę przed końcem trzeciej rundy, co jest cholernie efektownym sposobem na zamknięcie walki, i ma teraz 5-0-1 w organizacji. Haqparast przegrał już dwie z rzędu po pięciu zwycięstwach.

Jamall Emmers ma 37 lat i wygrał jako underdog przy +305. Nokaut w pierwszej rundzie na Lerryanie Douglasie, jego trzecia wygrana z rzędu. Model stawiał na Douglasa. Bukmacherzy stawiali na Douglasa. Emmers go trafił.

Shamil Gaziev potrzebował 80 sekund, żeby znokautować Kennedy'ego Nzechukwu, który przeszedł dla tej walki do wagi ciężkiej.

Stan Dorsainvil wygrał swój debiut w UFC jednogłośną decyzją z Gauge'em Youngiem. Young był zakontraktowany przeciwko Kody'emu Steele'owi, aż nasz tracker karty odnotował zmianę 15 sierpnia, tydzień przed galą. Dorsainvil ma 6-0.

Domykając prelims: Marcio Barbosa znokautował Ryana Kuse'a w pierwszej, Jackson McVey znokautował Wesa Schultza w pierwszej, robiąc dwie wygrane z rzędu po dwóch porażkach przez poddanie, a Shanelle Dyer zatrzymała Elise Reed w trzeciej, zaliczając drugą wygraną w UFC w pięć miesięcy.

Ile to kosztuje Hernandeza

Zdjęcie: ID MENTOR / CC BY 3.0

Hernandez wszedł na szóste miejsce w rankingu wagi średniej na fali ośmiu zwycięstw z rzędu, wśród których byli Roman Kopylov, Michel Pereira, Brendan Allen i sam Dolidze. Ma teraz 15-4 z dwiema porażkami z rzędu, obiema w walkach wieczoru, obiema z ludźmi, którzy potrafili stanąć przed nim. Sean Strickland zatrzymał go w lutym. Rodrigues przebił go o 84 ciosy znaczące w sierpniu. Zapasy są prawdziwe, ale na szczycie tej dywizji to już nie wystarcza samo w sobie.

Rodrigues tymczasem ma 20-6 z czterema wygranymi z rzędu i czekiem za Fight of the Night, a w wieku 34 lat pokonał Jacka Hermanssona, Kopylova, Brunno Ferreirę, a teraz szóstego zawodnika dywizji. Wchodził jako 11. w rankingu. Nie powinien z niego wychodzić jako 11.

Kartą, którą wszyscy zapamiętają, jest jednak ta de Riddera. Dwie porażki, zmiana dywizji i człowiek, którego jedyną wcześniejszą porażką przed czasem było poddanie w czwartej rundzie, leżący na macie na 4:01. Waga półciężka przez dwa lata szukała kogoś nowego. Właśnie go dostała, a zajęło to mniej czasu niż wejście do klatki.