BKFC 92: liczby ciosów stojące za Fereą i Stewartem

Boks na gołe pięści ma problem statystyczny, o którym nikt w tym sporcie nie chce mówić, a polega on na tym, że liczby sprawiają, iż wszyscy wyglądają tak samo. Pięć dwuminutowych rund to dziesięć minut walki. Wszyscy biją mocno, wszyscy dużo trafiają, każdemu rozpada się twarz. Przewiń stronę z wynikami BKFC, a czyta się to jak jedną długą walkę z podpiętymi różnymi nazwiskami.

Wyciągnąłem więc każdy pojedynek BKFC z naszej bazy, do którego dołączone są dane o ciosach runda po rundzie, policzyłem dla każdego zawodnika liczbę trafień na minutę względem jego rzeczywistego czasu w ringu i poszedłem szukać ludzi, którzy są naprawdę inni, a nie po prostu głośni. Dwoje z nich jest na sobotniej karcie na Fenway Park.

Jedno z nich ma rekord, którego nie spodziewałem się znaleźć, i nie jest to ten, z którego jest znana.

Christine Ferea posłała na deski więcej kobiet niż ktokolwiek w historii organizacji, i nie jest to blisko

Christine Ferea ma bilans 11-1 w BKFC i nie przegrała od sierpnia 2019 roku. Ta część jest dobrze znana. Oto część, która znana nie jest.

W dwunastu śledzonych pojedynkach BKFC, przy 72,7 minuty czasu w ringu, nasze zapisy statystyk walk przypisują jej 11 knockdownów. Kobieca lista za nią:

Przeczytaj wiersz z Britain Hart dwa razy. Hart przewalczyła o 43 minuty więcej na gołe pięści niż Ferea, przeciwko porównywalnej klasie rywalek, i ma trzy knockdowny wobec jedenastu Ferei. Taylor Starling, która walczy na tej samej karcie, ma niemal identyczny czas w ringu co Ferea i również ma trzy.

Teraz część, która przestawia to wszystko. Ferea nie jest kobietą o największej ilości pracy w BKFC. Nie jest nawet blisko czołówki. Jej wskaźnik to 12,80 trafienia na minutę, co daje jej ósme miejsce na kobiecej liście, za Christine Vicens z 23,07, Melanie Shah z 19,03 i Rosalindą Rodriguez z 18,18. Ona nikogo nie przebija ilością ciosów. Trafia w tempie mniej więcej o połowę wolniejszym niż najbardziej pracowita kobieta w organizacji i posłała na deski więcej rywalek niż dwie kolejne kobiety z tej listy razem wzięte.

Jej skuteczność to 58,8 procent, co jest wysokie i ma znaczenie, ale sama skuteczność też tego nie tłumaczy: Jade Masson-Wong ma 65,9 procent przy pięciu knockdownach w pięciu walkach.

Tłumaczy to kształt jej walk. Spójrz na to, co ona faktycznie robi:

Spójrz na walkę ze Starling: 24 trafienia z 30 zadanych, jedna runda, nokaut. Spójrz na Cutler: 67 z 98, dwie rundy, trzy knockdowny. A potem spójrz na Hart, Rawlings i Masson-Wong, gdzie zadaje 232, 248 i 143 ciosy i nie posyła na deski nikogo.

Ferea ma w sobie dwie zupełnie różne walki, a różnicą nie jest wysiłek. Przeciwko rywalce, która staje i wymienia się z nią ciosami, schodzi na korpus, ilość rośnie, a kolumna knockdownów zostaje na zerze. Przeciwko rywalce, która próbuje się poruszać, wyczuwa moment wyjścia i runda kończy się wcześnie. Dziewięć z dwunastu rywalek Ferei w BKFC zostało przez nią przetrafionych. Te trzy, które nie, to Masson-Wong, Bec Rawlings w walce z kwietnia 2023 roku i Helen Peralta w 2019 roku, która pozostaje jedyną osobą, jaka pokonała ją w tym sporcie.

Za dwanaście dni skończy 43 lata. To ostatnia rzecz, jaką warto powiedzieć o tej liczbie.

Jeszcze jedno nazwisko z Fenway z tej listy: Tray Martin, który walczy z Rico DiSciullo na karcie głównej, ma 23,32 trafienia na minutę w ciągu 22 minut, drugi najwyższy wskaźnik w organizacji powyżej tego progu minutowego.

W sobotę Ferea zmierzy się z Sofią Landi, zawodniczką MMA z bilansem 5-5 debiutującą w BKFC, w pięciorundowym pojedynku bez stawki tytułu. Landi nie ma w naszych danych żadnego dorobku na gołe pięści. Ferea spędziła już 72 minuty na nauce tego, co robi pięść bez rękawicy, a Landi nie spędziła ani chwili.

Kai Stewart jest najskuteczniejszym zawodnikiem o dużej ilości ciosów w organizacji

Walka wieczoru to pojedynek o tytuł w wadze piórkowej, a mistrz jest statystycznym odstępstwem zupełnie innego rodzaju.

Kai Stewart ma bilans 9-0 w BKFC. Ma 26 lat. W ciągu 72,6 minuty trafił 1119 z 1684 zadanych ciosów, co daje 15,42 trafienia na minutę przy 66,4 procenta skuteczności.

Rozłóż te dwie liczby na czynniki, bo każda z osobna jest niczym szczególnym, a razem są dziwne. Szesnastu zawodników BKFC z co najmniej dwudziestoma minutami czasu w ringu ma wyższy wskaźnik trafień na minutę niż Stewart. Żaden z nich nie dobił do 57 minut. Stewart ma 72,6 i wciąż utrzymuje ponad piętnaście na minutę. Oto lista skuteczności dla wszystkich z co najmniej godziną w ringu:

Arnold Adams wyprzedza go o włos w skuteczności, zadając przy tym o 40 procent mniej ciosów. Nikt w tym sporcie z prawdziwym przebiegiem nie łączy jednego z drugim.

Zestawienie walka po walce pokazuje, jak wygląda kariera zbudowana na tym:

Dwieście trzydzieści trzy trafione ciosy w dziesięciominutowej walce to 23,3 na minutę przy 76,6 procenta skuteczności. Przeciwko człowiekowi z podniesionymi rękami, na gołe pięści, w ringu. Nigdy nie był w walce BKFC posłany na deski. Każdy wymieniony wyżej rywal został przetrafiony o co najmniej 36 ciosów, czterech z nich o ponad 65.

Jest też, i to jest uczciwa przeciwwaga, człowiekiem, który wygrał siedem decyzji z rzędu. Jego dwa zwycięstwa przed czasem pochodzą z 2021 i 2022 roku, a przez cztery lata od tamtej pory nie skończył nikogo. Precyzja bez wskaźnika zwycięstw przed czasem to życiorys, który lepiej czyta się w arkuszu kalkulacyjnym, niż wygląda na ważeniu.

Harry Gigliotti rzuca w sobotę wyzwanie o pas, a nasze zapisy nie zawierają dla niego żadnych wcześniejszych walk na gołe pięści. Cokolwiek innego to oznacza, oznacza to, że Stewart wchodzi w dziesięć minut przeciwko człowiekowi, którego nie mógł przestudiować w choćby zbliżonym stopniu do tego, w jakim my właśnie przestudiowaliśmy jego.

Bostońskie walki, których nikt nie modeluje

Zdjęcie: Stephen McGinnis / Domena publiczna

Trzy nazwiska na tej karcie mają słynne dorobki w MMA i zero danych z gołych pięści. Joe Lauzon, 28-15 jako zawodnik MMA, ma 0-0 w BKFC. Charles Rosa, 18-8, ma bilans 1-1 w MMA na gołe pięści i żadnej walki w BKFC. Obaj to zawodnicy z Massachusetts dostający galę na Fenway Park, co jest całą komercyjną logiką tego wieczoru i całkowicie dobrym powodem, żeby ich na niej umieścić.

Nie zamierzam udawać, że potrafię wycenić te walki. Nikt nie potrafi. Powiem natomiast, że nasze zapisy przypisują Lauzonowi 16 bonusów powalkowych w karierze zbudowanej na wpadaniu w kłopoty i wychodzeniu z nich, oraz że boks na gołe pięści karze dokładnie jedną rzecz ponad wszystkie inne: stanie przed kimś z odsłoniętą brodą. To nigdy nie był problem Lauzona w klatce, gdzie mógł zejść do nóg. Tutaj może nim być.

Co tak naprawdę powiedziały liczby

Wchodziłem w to, spodziewając się, że historią będzie ilość ciosów, bo to ilość sprzedaje walki na gołe pięści. Nie była. Dwoje najciekawszych zawodników na Fenway w sobotę to 43-letnia kobieta, która trafia mniej niż połowę tego, co trafiają najbardziej pracowite kobiety w organizacji, i posyła na deski prawie cztery razy więcej ludzi, oraz 26-letni mistrz, który trafił dwa z każdych trzech ciosów, jakie kiedykolwiek zadał w tym sporcie, i przez cztery lata nie skończył nikogo.

Żadna z tych liczb nie sprzedaje walki. One są po prostu prawdziwe.

BKFC 92 startuje o 18:00 czasu wschodniego, karta główna o 19:00, z Fenway Park. Karta i gdzie oglądać tutaj.